Bir yıllık yazısı
Zamanın içinde sürüklenip giderken hayatımızda kontrol edemediğimiz olaylar olur. Bu olaylar bizim hayatımızın parçalarından biridir. Çoğu insan yaşadıklarını hatırlamaz. Sadece önemli olarak düşündüklerini hatırlar. Diğerleri içinse bir fotoğraf çekip tozlu bir fotoğraf çerçevesiyle aklında tutmaya çalışır. Bu yüzden değil midir, her mezun olduğumuz okuldan bir yıllık alıp çatı arasına, yatak altlarındaki kolilerde, dolapların üstlerinde, sayfaları her yıl biraz daha sararan yıllığımızı saklama sebebimiz? Gerçekten de uzun zamanlar sonra bakıp da hatırlayacak mısınız geçmiş günleri? Yahut gerçekten yaptıklarınızı değiştirecek mi, yıllar sonra bakıp da ne kadar anlamsız olduğunu düşünmek?
İnsanlar yapacaklarını o an düşünüp karar vermek yerine, gelecekte bakıp ne günlerdi be demeyi tercih ediyor. Bu eylem onların geçmişte yaptığı anlamsız şeyler için birer avunma sanki. Gerçekleri görmek için, ellerinden bir şey gelmeyinceye kadar beklemek ne kadar da benimsenmiş bir duygudur insanlar için. Bu sebepten dolayı insanlar geçmişe dönmenin bir yolunu bulmuş olsa bile, yaptıklarını değiştirme gücünün kendi içlerinde olduğundan emin olamayacaklar.